چرخه دسکتاپ Windows

Microsoft طی دهه‌ها محیط‌های عملیاتی دسکتاپ را عرضه کرده است و آن‌هایی از ما که به اندازه کافی در صنعت بوده‌ایم از الگویی که آن‌ها، شاید غیررسمی، در عرضه فناوری‌های جدید به بازار استفاده می‌کنند آگاه هستیم، الگویی که کسانی که در معرض اندازه کافی از انتشارات آن‌ها در طول سال‌ها نبوده‌اند ممکن است از دستشان رفته باشد. چرخه انتشار محصولات جدید Windows بسیار کند است و سال‌های زیادی بین هر انتشار وجود دارد که دیدن ظهور این الگو را در صورتی که مستقیماً برای دهه‌ها در معرض آن نبوده‌اید بسیار دشوار می‌کند. تحقیق درباره محصولات به صورت گذشته‌نگر، به ویژه با واکنش عموم مردم به آن‌ها در تقابل، بسیار دشوار است.

آنچه مهم است این است که Windows به شیوه‌ای در-هم رفته ارائه می‌شود که در آن یک در میان انتشارها یک انتشار “پشتیبانی بلندمدت، کاملاً پایدار” است و انتشارهای متناوب “پیش‌نمایش فناوری جدید” هستند. این به این معنا نیست که هیچ انتشار خاصی خوب یا بد است، بلکه یک انتشار حول معرفی یک سیستم جدید به عموم مردم است و انتشار بعدی نسخه‌ای صیقلی‌تر با تغییرات کمتر نسبت به سلف خود است که بر پذیرش بلندمدت متمرکز است.

هدف این الگوی انتشار باید آشکار باشد. هر زمان که تغییرات عمده در چنین پلتفرم پرکاربردی رخ می‌دهد، کاربر میانگین، حتی متخصص میانگین فناوری اطلاعات، تمایل دارد با تغییر مقاومت کند و از آن ناخوشایند باشد. اما پس از مدتی ظاهر، احساس و ویژگی‌های جدید طبیعی به نظر می‌رسند. سپس می‌توان نسخه‌ای کمی به‌روزشده و کمی صیقلی‌تر از همان ویژگی‌ها را منتشر کرد و عموم مردم احساس می‌کنند که Microsoft “درسش را گرفته” و از همان ویژگی‌هایی که چند سال پیش دوست نداشتند قدردانی می‌کنند. این رویکرد در دنیای ترکیبی مصرفی و تجاری Microsoft معجزه می‌کند، جایی که کاربران خانگی آخرین و بهترین را با مجوزهای OEM همراه با رایانه‌هایی که می‌خرند در خانه اتخاذ می‌کنند و کسب‌وکارها می‌توانند و معمولاً صبر می‌کنند برای چرخه “یکی درمیان” تا از فقط بالغ‌ترین دو انتشار برای کاربران خود استفاده کنند که از دردناکی تغییرات در خانه عبور کرده‌اند.

خارج از دنیای Windows می‌توانید همان نوع پذیرش را با MS Office 2007 و MS Office 2010 که هر دو بدنام شدند مشاهده کنید. اولی به طور جهانی به خاطر رابط Ribbon جدید در آن زمان مورد نفرت بود. دومی بسیار مورد علاقه بود، عمدتاً به این دلیل که مردم قبلاً با رابط Ribbon سازگار شده بودند و اکنون از آن قدردانی می‌کردند، اما همچنین به این دلیل که Microsoft زمان داشت از انتشار 2007 درس بگیرد و Ribbon را تا سال 2010 بهبود دهد.

این الگو مدت‌هاست شروع شده و می‌توان آن را تا حدی حتی در دوران Windows مبتنی بر DOS (خانواده Windows از ابتدا تا Windows ME) مشاهده کرد. از اعضای خانواده اخیر، Windows 3 پیش‌نمایش بود، Windows 3.1 انتشار بلندمدت بود، Windows 95 پیش‌نمایش بود، Windows 98 انتشار بلندمدت بود و Windows ME پیش‌نمایش بود. هر یک از پیش‌نمایش‌ها به دلیل معرفی ایده‌ها و رابط‌های جدید استقبال ضعیفی نسبت به آن‌ها داشتند. هر یک از انتشارهای بلندمدت از نسخه پیش‌نمایش همتای خود در بازار بیشتر دوام آوردند و به شدت مورد علاقه بودند. این یک الگوی موفق است.

در دوران مدرن Windows NT، با شروع از Windows NT 3.1 در سال 1993، الگوی کلی با NT 3.1 که خودش عضو “پیش‌نمایش” خانواده جدید Windows NT بود ادامه یافت. فقط یک سال بعد Windows NT 3.5 منتشر شد و برای زمان خود محبوب بود. Windows NT 3.51 بیرون آمد و اولین پشتیبانی از دنیای جدید همکاری با Windows 95 از خانواده DOS را ارائه داد که چند ماه بعد از NT 3.51 خودش منتشر شد. سپس Windows NT 4 پایدار و بلندمدت در سال 1996 منتشر شد و نیم دهه بعدی دنیای Windows را تسلط داد. Windows NT 4 هم از چرخه خانواده Windows NT و هم از چرخه خانواده DOS/Windows به خوبی بهره برد.

در سال 2000 وقتی Windows 2000 منتشر شد یک تغییر چشمگیر برای خانواده Windows NT بود و استقبال خوبی از آن نشد. تغییرات، هم در دسکتاپ و هم در محصول سرور همزمان با معرفی Active Directory، عظیم و مخل بودند. Windows 2000 نمونه کامل انتشار پیش‌نمایش بود. تنها یک سال طول کشید تا Windows XP در دسکتاپ جایگزین آن شود. Windows XP، مطابق با جایگاهش در چرخه، به نمونه کامل انتشار بلندمدت تبدیل شد که حتی Windows NT 4 را کوتاه‌مدت به نظر می‌رساند. Windows XP بسیار کم بر Windows 2000 Workstation توسعه یافت اما صیقل اضافی و بدون تغییرات قابل توجه آورد که دقیقاً همان چیزی بود که کسب‌وکارها و اکثر کاربران خانگی برای مدت طولانی به عنوان سیستم عامل اصلی خود به دنبالش بودند.

وقتی Microsoft آماده بود دوباره با تغییرات جدید مانند امنیت اضافه‌شده UAC دسکتاپ را مختل کند، در Windows Vista این کار را کرد. Vista، مانند Windows 2000، استقبال خوبی نداشت و احتمالاً از همه زمان‌ها منفورترین انتشار Windows بود. اما Vista کار خود را به طور کامل انجام داد. کمی بعد از انتشار Windows Vista، Windows 7 با تفاوت اسمی با برخی تغییرات جزئی UAC و صیقل بهبودیافته بیرون آمد و استقبال بسیار خوبی داشت. Vista راه را هموار کرد تا Windows 7 محبوب شود و سال‌های زیادی استفاده شود.

اکنون در آستانه انتشار Windows 8 ایستاده‌ایم. مانند Vista، 2000، Office 2007 و Windows 95، Windows 8 نشان‌دهنده یک عزیمت چشمگیر برای پلتفرم است و قبل از اینکه حتی منتشر شود، مقادیر زیادی مطبوعات بد و خصومت ایجاد کرده است. با این حال اگر تاریخ پلتفرم را مطالعه کنیم، صرف نظر از اینکه چه تغییراتی اعلام می‌شد این انتشار Windows 8 را انتظار می‌داشتیم. Windows 8 انتشار “پیش‌نمایش” است. می‌دانیم که یک سیستم عامل جدید، شاید Windows 9 نامیده شود، در حداکثر دو سال دیگر خواهد آمد و نسخه‌ای کمی تغییرداده‌شده و صیقلی‌تر از Windows 8 به ارمغان می‌آورد که کاربران نهایی آن را دوست خواهند داشت و مشکلات Windows 8، مانند سلف‌هایش، به زودی فراموش خواهد شد. چرخه کاملاً مستقر و بسیار موفق است. احتمال بسیار کمی وجود دارد که به زودی تغییر کند.