استخدام IT: سرعت اهمیت دارد
پس از دههها استخدام در IT، چیزی که آموختهام این است که شرکتهایی که جدی در استخدام استعدادهای برتر هستند همیشه تصمیمات استخدامی را بسیار سریع میگیرند. ممکن است ماهها یا حتی سالها به دنبال کسی باشند که برای سازمان مناسب باشد، اما وقتی آن شخص را یافتند فوراً اقدام میکنند.
این به دلایل زیادی اتفاق میافتد. اما عمدتاً به تمایل به تأمین منابع پس از شناسایی آنها برمیگردد. پیدا کردن افراد خوب یک فرایند گرانقیمت و وقتگیر است. وقتی کسی را یافتید که برای نیاز و سازمان مناسب تلقی میشود، ضرورت قوی برای کاهش ریسک با تأمین آنها در اسرع وقت وجود دارد. تأخیر در ارائه پیشنهاد فرصتی برای آن منبع ایجاد میکند تا پیشنهاد دیگری دریافت کند یا تصمیم بگیرد به مسیر دیگری برود. ماهها به دنبال یک کاندیدای خوب بودن، فقط برای از دست دادن آنها به دلیل تأخیر چند ساعته یا چند روزه در ارائه پیشنهاد، روش احمقانهای برای از دست دادن پول است.
تأخیر در استخدام نشان میدهد که یا وضعیت هنوز تصمیمگیری نشده یا فرایند اولویتی ندارد و سایر تصمیمات یا اقدامات داخل شرکت مهمتر از تصمیمات پیرامون نیروی انسانی دیده میشوند. و البته، ممکن است واقعاً چیزهای دیگری مهمتر باشند.
اینکه عوامل دیگر مهمتر هستند دقیقاً نوع چیزهایی است که کاندیداهای بالقوه نگران آن هستند. اولویتهای واقعی ممکن است شامل فجایع بزرگ در شرکت باشد، چیزهایی که به طور کلی نشانه خوبی نیستند. یا بدتر، شاید شرکت اصلاً به دستیابی به بهترین استعدادها اهمیتی نمیدهد و تأخیرها به دلیل تعطیلات، مهمانیها، کار عادی یا حتی مطمئن نبودن از اینکه اصلاً میخواهند کسی استخدام کنند ایجاد میشوند.
بسیار رایج است که شرکتها فقط برای «دیدن اینکه بیرون چه خبر است» دور استخدامی برگزار کنند. این لزوماً به این معنا نیست که اگر شخص مناسب ظاهر شود استخدام را در نظر نخواهند گرفت، اما به راحتی میتواند به این معنا باشد که استخدام کاملاً تأیید یا تأمین مالی نشده و ممکن است اصلاً امکانپذیر نباشد. کاندیداها این را به طور منظم تجربه میکنند، یک مصاحبه عالی ممکن است منجر به هیچ اقدام بعدی نشود و بنابراین بهتر از این میدانند که منتظر موقعیتها بنشینند، حتی آنهایی که خیلی محتمل و ممکن به نظر میرسند. ریسکها خیلی زیاد است و اگر فرصت خوب دیگری پیش آید، معمولاً با آن پیش خواهند رفت. کمتر چیزی نشان میدهد که یک پیشنهاد شغلی در راه نیست یا یک شغل ایدهآل نیست مانند تأخیر در فرایند استخدام.
کاندیداها، به ویژه ارشدها، میدانند که مشاغل خوب سریع استخدام میکنند. پس اگر پیشنهاد به سرعت نرسیده باشد، اغلب فرض میشود که پیشنهادها به کاندیداهای دیگری داده میشود یا چیز دیگری اشتباه است. در هر صورت، کاندیداها میدانند که باید ادامه دهند.
اگر استخدام قرار است یک اولویت واقعی در سازمانی باشد، باید اولویتبندی شود. این بدیهی است، اما استخدام خوب بیشتر از آنچه باید از اولویت خارج میشود. خیلی اوقات به عنوان یک فعالیت پسزمینه دیده میشود؛ فعالیتی که به طور معمول و سرسری به آن نزدیک میشوند. جای تعجب نیست که بسیاری از سازمانها ساعتهای بیشماری را برای جستجوهای غیرضروری کاندیدا و مصاحبهها هدر میدهند و زمان بیشماری صرف تلاش برای پر کردن موقعیتها میکنند، در حالی که به هر نحوی، بهترین گزینههای خود را رد میکنند.