سلام، ۱۹۹۸ زنگ میزند...
به نظر میرسد اتفاق جادوییای در حرفه فناوری اطلاعات حدود سال ۱۹۹۸ رخ داده است. از خاطرات خودم میدانم که اواخر دهه نود دوران ویژهای برای کار در IT بود. بسیاری از معماریها و فناوریهایی که امروز داریم از این دوران نشأت میگیرند. Microsoft از محصولات DOS قدیمی خود به سیستمعاملهای مدرن مبتنی بر Windows NT منتقل شد. Linux به اندازه کافی بالغ شد که در کسبوکار ظاهر شود. RAID سختافزاری رایج شد و بر موج پردازندههای IA32 اینتل سوار شد زیرا آنها بالاخره به اندازه کافی قدرتمند شدند که بسیاری از کسبوکارها از آنها جدی در سرورها استفاده کنند. LAN به استاندارد تجاری تبدیل شد و همه مدلهای دیگر عملاً محو شدند. دسکتاپ Windows تنها استاندارد برای محاسبات معمول تبدیل شد و سرورهای Windows به سرعت جای Novell را بهعنوان بازیگر اصلی در محاسبات مبتنی بر LAN میگرفتند.
آنچه طی چند سال گذشته متوجه شدهام این است که بخش بزرگی از حکمت جمعی صنعت به نظر میرسد در طول این سالهای اولیه و تأثیرگذار حرفه IT پذیرفته شده و از آن زمان به اسطوره تبدیل شده است. درست مثل آموزشهای ارسطو که هزاران سال بزرگترین متفکر همه اعصار در نظر گرفته میشد و نباید زیر سوال برود - مانع پیشرفت علمی شد و سنگ بنایی برای قرون وسطی فراهم کرد. پایهای از «قواعد سرانگشتی» که در IT استفاده میشود از مرشد به کارآموز، از استاد به دانشجو، از نویسنده به خواننده در طول پانزده یا بیست سال گذشته منتقل شده است، بسیاری از آنها حفظ شده و بهعنوان حقایق خللناپذیر محاسبات تلقی شدهاند بدون اینکه هیچ فکری به استدلال و منطق پشت تصمیمات اولیه برود. در بسیاری موارد آنقدر زمان گذشته که عوامل پشت تصمیمات اولیه گم یا سوءتفاهم شدهاند چون کسانی که امروز میخواهند آنها را بفهمند فاقد دانش مستقیم از محاسبات آن دوران هستند.
تدوین IT در اواخر دهه نود در مقیاسی بیسابقه اتفاق افتاد که عمدتاً توسط جهش ناگهانی Microsoft از سازنده دسکتاپ پایینرتبه به قدرت سرور و اکوسیستم LAN هدایت شد. وقتی Microsoft این جهش را با Windows NT 4 انجام داد صنعت را از نو اختراع کرد، تغییر نگهبانی، با یک نسل کاملاً جدید از متخصصان IT SMB که درست با وقوع این تغییر وارد صنعت میشدند. این سالهای منتهی به حباب Y2K بود که صنعت IT ردیفهای خود را به همان سرعتی که میتوانست بدنهای کممهارت علاقهمند به کامپیوتر پیدا کند پر میکرد. این به این معنا بود که همه چیز باید اسکریپت میشد (مراحل نوشتهشده روی کاغذ) و بهترین روشها باید تدوین میشد تا کسانی با پیشزمینه فنی کمتر و آموزش بتوانند کار کنند. محیط کاملی برای Microsoft و محصول سرور NT با سطح «هرگز پیش از این ندیده» دوستیشان. یکباره صنعت پر از تازهواردانی بود بدون دیدگاه تاریخی، بدون آموزش و تجربه و با سرورهای آسان با رابطهای گرافیکی که آنها را برای هر کسی قابل دسترس میکرد.
Microsoft از این فرصت استفاده کرد و موجی از مستندات، بهترین روشها و رویهها ایجاد کرد تا هر کسی بتواند سیستمهای اساسی را سریع، آسان و تقریباً بهطور قابلاعتماد راهاندازی کند. برای انجام این کار آنها به دستورالعملهای گستردهای نیاز داشتند که در تقریباً همه سناریوهای رایج قابل اجرا باشند، نیاز داشتند که به شکل واضح منتشر شده نوشته شود و باید تضمین میکردند که دانش جذب میشود. Microsoft Press با انتشارات رسمی دستورالعملهای Microsoft وارد شد و درست پشت سر آن برنامه MCSE Microsoft وارد مرکز توجه شد و دهه بعدی حرفه را کاملاً تغییر داد. قبل از MCSE گواهینامههای صنعتی دیگری وجود داشت اما دوران Windows NT 4 و سیستمهای گواهینامه MCP/MCSE رویدادهای تغییردهنده بازی آن دوران بودند. به زودی همه در اردوگاههای بوتکمپ گواهینامهای میگرفتند و سریعاً بهترین روشها و توصیههای Microsoft را حفظ میکردند، آنها را از بر یاد میگرفتند و گواهینامه دریافت میکردند.
در کوتاهمدت، این اقدام شگفتیهایی در ارائه یک ارتش از حامیانی که مهارتهای حداقلی داشتند، اما در عین حال مهارت داشتند، به Microsoft کرد که منافع تحصیلی خودشان با منافع شرکتی Microsoft هماهنگ بود و یک رابطه همزیستانه تشکیل میداد که کاملاً دوران را تعریف میکرد. Microsoft محبوب بود چون تقریباً هر متخصص IT روی آن آموزش دیده بود و تقریباً هر متخصص IT پذیرش فناوریهای Microsoft را تشویق میکرد چون روی آن آموزش دیده و گواهینامه گرفته بودند.
دستورالعملهای حفظشده آن دوران جنبههای بسیاری از محاسبات را لمس کرد، بسیاری از آنها احتمالاً تا به امروز شناسایی نشدهاند، آنقدر قوی بود فشاری که Microsoft (و دیگران) در آن زمان به صنعت وارد کردند. بیشتر مفاهیم امروزی درباره ذخیرهسازی و آرایههای دیسک، سیستمهای فایل، امنیت سیستم، شبکهسازی، معماری سیستم، طراحی برنامه، حافظه، تنظیم فضای swap و بیشمار موارد دیگر همه در این دوران به وجود آمدند و نسبتاً سریع به لور تبدیل شدند. در آن زمان آگاه بودیم که اینها صرفاً قواعد سرانگشتی هستند، همانطور که همیشه بودهاند با تغییرات در صنعت قابل تغییرند. Microsoft و دیگران سخت تلاش کردند تا روشن کنند چه اصول زیربنایی این قواعد سرانگشتی را ایجاد کردند. قصد آنها ایجاد نسلی نبود که از بر یاد گرفته باشند، اما اتفاق افتاد.
آن نسل ادامه داد و پدران موسس مدیریت LAN مدرن شدند. در فضای کسبوکارهای کوچک و متوسط، اواخر دهه ۱۹۹۰ نشاندهنده پایان طراحی کامپیوتر مرکزی و ترمینالهای از راه دور بود، اینترنت همهجا رایج شد (زیربنا برای انتشار گسترده دستورالعملهای آن روز را فراهم کرد)، Microsoft خاطره Novell و LANtastic را پاک کرد، Ethernet روی سیم بافته تمام فناوریهای رقیب در شبکه LAN را از بین برد، TCP/IP تمام رقبای لایه سه شبکه را شکست داد و بیشتر. معماری پردازنده IA32 Intel شروع به گرفتن رعد و برق از پردازندههای بزرگ RISC دوران قبل یا پردازندههای شانزده و سی و دو بیتی گمنامی کرد که نسلها سعی میکردند Intel را از تخت سلطنت بکشند. دوران به درجهای تعریفکننده بود که کمتر کسی که از آن زمان آمده تا به حال درک خواهد کرد. شبکهسازی دیالآپ جای خود را به اتصالات همیشهروشن داد. شبکههای جداگانهای که نمیتوانستند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند به اینترنت و یک استاندارد شبکهسازی جهانی واحد تسلیم شدند. تپهای خونی و کانکتورهای هرمافرودیت تسلیم شدند در حالی که کانکتورهای RJ45 به میدان آمدند. LAN سال ۱۹۹۲ هیچ شباهتی به LAN سال ۱۹۹۵ نداشت. اما امروز آنچه استفاده میکنیم، هرچند سریعتر و بهتر صیقل خورده، عملاً با چشمانداز محاسبات حدود سال ۱۹۹۶ یکسان است.
همه این شتاب، چه عمدی چه تصادفی، یک نیروی مقاومتناپذیر از اسطورههایی که صنعت را هدایت میکند ایجاد کرد. حرفهها بر این حکمت صنعتی که دور آتش در شب تدریس میشد بنا شدند. یک نسل به باورهای تثبیتشده خود چسبیده، دیگر نمیداند چرا به آن دستورالعملها اعتماد کرد یا اینکه آیا هنوز اعمال میشوند، و نسل دیگری که آنها را با کمترین راهی برای دانستن اینکه دستورالعملهای تقطیرشده سرانگشتی هستند که قرار بود با دانش و درک پیشزمینهای همزمان تدریس شوند یاد میگیرد و نه تنها برای یک دوران بسیار خاص، تقریباً بین سالهای ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹، بلکه همچنین در بسیاری موارد برای پیادهسازیها یا محصولات بسیار خاص، عموماً دسکتاپهای Windows 95 و Windows NT 4 و سرورهای Windows NT 4 طراحی شده بودند.
امروز این دانش همه جا است. به اندازه کافی سوال بپرسید و حتی متخصصان جوان که هنوز در دانشگاه هستند یا اولین کارآموزی خود را میکنند احتمالاً حداقل چند تا از تکههای رایجتر دانش متداول صنعت IT را شنیدهاند. گاهی اوقات توصیهها، امروز اعمالشده، تقریباً بیضرر هستند و چیزی بیش از ناکارآمدی یا اتلاف عملکرد نمایندگی نمیکنند. در موارد دیگر ممکن است درجات نسبتاً افراطی از روشهای بد امروزی را نشان دهند که ریسک قابل توجهی دارند.
جالب خواهد بود که ببینیم اواخر دهه ۱۹۹۰ چقدر بهطور گسترده صنعت ما را امروز تحت تأثیر قرار میدهد. آیا نسل بعدی متخصصان IT بالاخره یک فراخوان گسترده برای درک عمیق صادر خواهند کرد و یادگیری حفظشده دورانهای گذشته را زیر سوال خواهند برد؟ آیا توصیههای سوءتفاهمشده در دهه ۲۰۲۰ هنوز رایج خواهند بود؟ با سرعت فعلی تغییر، به نظر میرسد بعید است که تغییر قابل توجهی در تفکر صنعت قبل از سال ۲۰۳۰ رخ دهد. IT تلاش کرده است از غرب وحشی خود، جایی که همه دانش خام را به اصطلاحات عملی بهتنهایی تقطیر میکنند، به تدوین در مقیاس بزرگ مانند سایر زمینههای مشابه مانند مهندسی مدنی یا برق منتقل شود، اما سرعت تغییر، هرچند از سرعت رامپانت دهههای ۷۰ و ۸۰ بهطرز عظیمی کاهش یافته، هنوز آنقدر بالا است که دانش یک نسل تقریباً برای نسل بعدی بیفایده است و تنها الگوها، رویکردها و فرآیندهای فکری گسترده ارزش بزرگی برای تدریس از مرشد به دانشجو دارند. ما به راحتی ممکن است با بیست سال دیگر از غرب وحشی روبرو شویم قبل از اینکه اوضاع واقعاً جا بیفتد.

