Menedżerowie IT i wartość podejmowania decyzji

Kiedy byłem nowy w IT, pamiętam, jak ludzie używali frazy “Nikt nigdy nie został zwolniony za kupienie IBM.” W tamtym czasie byłem młody i nie zastanawiałem się zbytnio nad tym, co ta fraza oznacza. Ostatnio usłyszałem tę frazę ponownie – tym razem brzmiała “Nikt nigdy nie zostaje zwolniony za kupienie Cisco”, a wkrótce potem usłyszałem ją zastosowaną do wirtualizacji i VMware. Tym razem zatrzymałem się, aby zastanowić się, co dokładnie mi mówiono.

Na pierwszy rzut oka stwierdzenie to jest niczym więcej niż obserwacją, ale intencja sięga znacznie głębiej. Stwierdzenie to jest używane jako uzasadnienie podjętej decyzji i sugeruje, że decyzja została podjęta nie dlatego, że dany produkt lub dostawca był najlepszym wyborem, ale dlatego, że był to wybór uważany za najmniej ryzykowny dla osoby podejmującej decyzję. Nie najmniejsze ryzyko ani największa wartość dla organizacji — najmniejsze ryzyko dla osoby decydującej.

Sugeruje to jedną z dwóch możliwości. Pierwsza: osoba podejmująca decyzję, przypuszczalnie menedżer IT, uważa, że należyta staranność i staranne analizy nie są uznawane ani nagradzane przez organizację. Że marketing prowadzony przez dostawcę IT wobec kadry kierowniczej spoza IT przekonał zarząd o wyższości tych produktów i usług bez uwzględnienia funkcjonalności, kosztu, niezawodności czy jakości obsługi.

Druga możliwość jest taka, że decydent IT uważa, że może uniknąć przeprowadzenia analizy kosztów, ryzyka i funkcjonalności, która byłaby uważana za właściwą przy wyborze spośród konkurencyjnych opcji, i wierzy, że wybierając popularną opcję, dobrze znaną na rynku, będzie chroniony przed poważnym dociekaniem swoich procesów i po prostu dostarczy to, co brzmi jak wiarygodne rozwiązanie, przy minimalnym wysiłku z jego strony.

Jako menedżerowie IT jedną z najważniejszych funkcji, które pełnimy, jest identyfikowanie, ocenianie i rekomendowanie produktów i rozwiązań naszym organizacjom. Fakt, że takie frazy są tak powszechnie używane, sugeruje, że duży odsetek menedżerów IT i doradców decyduje się pominąć trudny i żmudny proces badania produktów i rozwiązań, stawiając na łatwą decyzję, która prawdopodobnie wyda się rozsądna kierownictwu, niezależnie od tego, czy jest to realne rozwiązanie — a tym bardziej najlepsze dla organizacji. Założenie jest takie, że wybrany zostanie bardzo drogi produkt, podczas gdy potencjalnie mniej kosztowna lub mniej znana opcja mogłaby działać równie dobrze lub lepiej, a w skrajnych przypadkach metodą tą może zostać zarekomendowany produkt, który w ogóle nie spełnia potrzeb organizacji.

IT żyje i umiera wraz z wartością decyzyjną, którą wnosi do organizacji. Nie lubimy się do tego przyznawać, ale znalezienie ludzi potrafiących naprawiać komputery stacjonarne nie jest trudne, a ekonomiczna wartość kogoś, kto potrafi naprawić każdy problem z komputerem, w porównaniu z prostym jego przebudowaniem, jest niewielka. Jeśli wyeliminujemy rzetelną analizę decyzyjną ze zestawu umiejętności menedżera IT, jaką wartość wnosi on lub ona do firmy?