استاندارد نشانه‌گذاری شبکه RAID (نشانه‌گذاری SAM RAID)

با پیچیده‌تر شدن چشم‌انداز RAID با ظهور شبکه RAID، نیاز مهمی به یک سیستم نشانه‌گذاری پیچیده‌تر و دقیق‌تر برای سطوح RAID که شامل یک مؤلفه شبکه می‌شوند وجود دارد.

RAID سنتی در نشانه‌گذاری تک رقمی ارائه می‌شود و سطوح موجود عبارتند از ۰، ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷. سطح ۷ غیررسمی اما به طور گسترده به عنوان RAID سه توازن پذیرفته شده است (گسترش طبیعی RAID 5 و RAID 6) و RAID 2 و RAID 3 امروزه به طور مؤثر منسوخ شده‌اند.

RAID تودرتو، یک سطح RAID درون دیگری، با قرار دادن سطوح RAID تک رقمی کنار هم مانند RAID 10، ۵۰، ۶۱، ۱۰۰ و غیره مدیریت می‌شود. این‌ها می‌توانند به صورت جایگزین با علامت جمع که سطوح را جدا می‌کند نوشته شوند مانند RAID 1+0، ۵+۰، ۶+۱، ۱+۰+۰ و غیره.

دو مشکل اصلی با این سیستم نشانه‌گذاری وجود دارد، فراتر از مشکل آشکار اینکه نه همه انواع RAID و نه پسوندها توسط سیستم تک رقمی حساب نمی‌شوند، با بسیاری از جنبه‌های سیستم‌های RAID اختصاصی مانند ZRAID، XRAID و BeyondRAID که در سیستم نشانه‌گذاری حساب نشده‌اند. اول فقدان نشانه‌گذاری شبکه RAID است و دوم فقدان نشانه خاص پیکربندی داخلی RAID است.

شبکه RAID در دو نوع اصلی ارائه می‌شود، همزمان و غیرهمزمان. شبکه RAID همزمان به طور مؤثر مشابه با همتای غیرشبکه‌ای خود عمل می‌کند. غیرهمزمان به همان شکل عمل می‌کند اما خطرات اضافی به همراه می‌آورد زیرا داده ممکن است در زمان خرابی دستگاه در دستگاه‌ها همگام‌سازی نشده باشد. بنابراین تفاوت‌های بین دو نوع باید در نشانه‌گذاری قابل مشاهده باشند.

RAID همزمان باید با پرانتز نشانه‌گذاری شود. بنابراین دو سیستم RAID 10 محلی آینه‌شده از طریق شبکه (مانند DRBD) به صورت RAID 10(1) نشانه‌گذاری می‌شوند. سطح RAID مؤثر برای محاسبات ریسک و ظرفیت همان هر RAID 101 خواهد بود اما این به همه طرف‌ها در یک نگاه اطلاع می‌دهد که آینه از طریق یک شبکه است.

RAID غیرهمزمان باید با براکت نشانه‌گذاری شود. بنابراین دو سیستم RAID 10 محلی آینه‌شده از طریق شبکه به صورت غیرهمزمان به صورت RAID 10[1] نشانه‌گذاری می‌شوند که مشخص می‌کند تأخیر پرخطری در سیستم وجود دارد.

نیاز اضافی برای نوع متفاوتی از تکرار در سطح بالاتر، سطح فایل‌سیستم (مانند rsync) وجود دارد که در حالی که واقعاً به RAID مرتبط نیست، عملکرد مشابهی برای داده سرد فراهم می‌کند و اغلب در بحث‌های RAID استفاده می‌شود و من معتقدم که مهندسان ذخیره‌سازی به توانایی نشانه‌گذاری مختصر این هم نیاز دارند. این تکرار سطح فایل‌سیستم غیرهمزمان می‌تواند با آکولاد نشانه‌گذاری شود. تنها یک نشانه‌گذاری لازم است زیرا تکرار سطح فایل‌سیستم همیشه غیرهمزمان است. بنابراین به عنوان مثال، دو آرایه RAID 6 که به طور خودکار با یک سیستم تکرار فایل‌سیستم با تفاوت بلاک همگام می‌شوند به صورت RAID 6{1} نشانه‌گذاری می‌شوند.

برای ساده‌تر کردن بیشتر نشانه‌گذاری RAID و کوتاه کردن نیاز آشکار به نوشتن کلمه «RAID» به طور مکرر و همچنین جدا کردن خود از حواس‌پرتی‌های سنتی مخفف تا بتوانیم روی جنبه‌های مرتبط تکرار آن تمرکز کنیم، باید از یک پیشوند ساده «R» استفاده شود. بنابراین RAID 10 به سادگی R10 می‌شود. یا یک آینه خالص شبکه‌ای ممکن است R(1) باشد.

این یک جنبه اصلی نشانه‌گذاری RAID را برای پرداختن باقی می‌گذارد و آن اندازه هر مؤلفه آرایه است. این اغلب ضمنی است اما برخی سطوح RAID، به ویژه آنهایی که تودرتو هستند، می‌توانند پیچیدگی‌هایی داشته باشند که توسط نشانه‌گذاری سنتی از قلم بیفتند. دانستن تعداد کل درایوها در یک آرایه همیشه تنظیم یک آرایه خاص را نشان نمی‌دهد. به عنوان مثال یک R10 24 درایوه فرض می‌شود دوازده جفت آینه در یک نوار R0 باشد. اما می‌تواند هشت مجموعه آینه سه‌گانه در یک نوار R0 باشد. یا حتی می‌تواند شش آینه چهارگانه باشد. یا چهار آینه ششگانه. یا سه آینه هشتگانه. یا دو آینه دوازده‌گانه. در حالی که اکثر اینها بسیار بعید هستند، نیاز به نشانه‌گذاری آن وجود دارد. برای اندازه مجموعه از یک عدد بالانویس برای نشانه‌گذاری اندازه آن مجموعه استفاده می‌کنیم. به طور کلی این تنها برای یک جنبه از آرایه لازم است، نه همه، زیرا سایرین می‌توانند استنتاج شوند، اما در صورت تردید می‌تواند به صراحت نشانه‌گذاری شود.

بنابراین یک آرایه R10 که از مجموعه‌های آینه سه‌گانه استفاده می‌کند R1³0 می‌شود. در صورت نداشتن توانایی نوشتن بالانویس می‌توانید آن را به صورت R1^3+0 هم بنویسید. این نشانه‌گذاری اندازه کامل آرایه را بیان نمی‌کند، فقط نوع پیکربندی آن را. اگر همه بالانویس‌های ممکن گنجانده شوند می‌توان اندازه کامل آرایه را با استفاده از همین محاسبه کرد. اگر یک R10 از چهار مجموعه آینه سه‌گانه داریم می‌توانیم آن را R1³0⁴ بنویسیم که به ما اطلاع می‌دهد کل آرایه از دوازده درایو تشکیل شده است – یا در نشانه‌گذاری جایگزین R1^3+0^4.

نشانه‌گذاری بالانویس مجموعه‌ها فقط زمانی ضروری است که غیرآشکار باشد. R10 بدون نشانه‌گذاری دیگری نشان می‌دهد که مؤلفه R1 جفت‌های آینه است، برای مثال. R55 تقریباً همیشه به نشانه‌گذاری اضافی نیاز دارد مگر زمانی که آرایه فقط از نه عضو تشکیل شده باشد.

یک جنبه اضافی برای در نظر گرفتن، نشانه‌گذاری اندازه آرایه است. این بسیار ساده‌تر از نشانه‌گذاری بالانویس است و تقریباً همیشه کاملاً کافی است. این نیاز به نوشتن به شکل طولانی «یک آرایه RAID 10 چهار درایوه» را برطرف می‌کند. به جای آن می‌توانیم از یک پیشوند برای این استفاده کنیم. 4R10 یک آرایه RAID 10 چهار درایوه را نشان می‌دهد.

بنابراین اگر به مثال بالا نگاه کنیم، دیسک دوازده‌تایی RAID 10 با مجموعه‌های آینه سه‌گانه می‌تواند به صورت 12R1³0⁴ نوشته شود. اما استفاده از هر سه عدد اضافی می‌شود. هر یک از اعداد می‌تواند حذف شود. معمولاً این آخرین عدد خواهد بود زیرا کمترین احتمال کاربرد را دارد. اندازه مجموعه R1 در تعیین ریسک اولیه مفید است و عدد پیشرو ۱۲ برای محاسبات ظرفیت و عملکرد و همچنین تعیین اندازه شاسی و خرید استفاده می‌شود. چهار پایانی توسط دو عدد دیگر ضمنی است و به تنهایی عملاً بی‌فایده است. بنابراین بهترین راه نوشتن این به سادگی 12R1³0 است. اگر همان آرایه از رویکرد جفت آینه رایج به جای آینه سه‌گانه استفاده کند، به سادگی 12R10 می‌نویسیم تا یک آرایه RAID 10 دوازده دیسکه استاندارد را نشان دهیم.